22 Van Sesriem terug naar Windhoek, donderdag 11 tot zaterdag 12 oktober
Donderdag 11 oktober
Zoals het vorige hoofdstuk eindigde: we doen rustig aan vandaag want we hoeven niet zo ver. We rijden het park uit, naar het oosten en bij de C19 naar het noorden, zoals we gekomen zijn. Ruim twee uur en dan zijn we in Solitaire om te zien of ze champignons hebben, naast water. Dat hebben ze niet, maar wel heerlijke koffie met appelgebak. Het was hier acht jaar geleden alleen een pomp en een winkeltje, nu is het nog niet veel. Maar er is een Nederlander neergestreken en die heeft een prachtige lodge midden in de woestijn gebouwd met een café erbij. Er zijn ook gasten, zij liggen in de zon, onder een parasol of in het zwembad. Veel meer is hier in de woestijn niet te doen. Al zien we ook wel tochtjes aangekondigd.
We rijden even benoorden Solitaire rechtsaf de D1275 in, die ons door de man van Connie’s Café is aangeraden. Een goed advies, het is een prachtige tocht door de natuur. Bij de afslag naar de D1275 stond een bord verboden voor vrachtwagens, auto’s met aanhanger of auto’s met caravan: zeer steile hellingen. We gaan het toch maar proberen gezien het advies van Connie’s Café. Er is een pas die steiler is dan welke we hier ook gereden hebben, de Spreetshoogte. De kant van waar wij komen is het steilste. Men heeft daar de weg bestraat, gelukkig maar. Boven een prachtig uitzicht waar we tijdens de lunch van genieten.
het prachtige landschap van Sesriem naar Solitaire
De zeer steile weg bij de kloof Spreetshoogte
op de foto moeilijk te vangen
van bovenaf gezien
het rotsige gebergte
We rijden verder en proberen een camping waar we langskomen, kijken of dat wat is. Het is het Namibgrens Mountain camp vlak voor Nauchas: 23037’ 04” ZB, 16014’ 25” OL, hoogte 1840 meter.
Het blijkt een fantastisch kamp te zijn, op 1840 m hoogte, nog hoger dan de Spreetshoogte. En er is niemand behalve wij. Het kamp ligt tussen de rotsen, de voorzieningen zijn daar heel mooi en zeer ruim opgezet. Een trapje op langs de kachel die ons douchewater verwarmt. Douche en WC in de natuur. Het doet ons aan de sjieke lodges in de Okavango van acht jaar geleden denken, alleen wat minder luxe. Stroom is er niet, maar daar zitten we niet mee.
Een heerlijke namiddag en avond. We verwachten hier voor de laatste keer deze tocht een mooie sterrenhemel te zien, zo verlaten is het hier. Dat lijkt even tegen te vallen: het is bewolkt. Maar net als we onze afwas van de eenvoudige restjesmaaltijd hebben gedaan, klaart het op en kijken we – midden in het veld gezeten – nog naar de mooie sterrenhemel.
camping Namibgrens Mountain Camp tussen de rotsen, geheel voor ons alleen
onze plaats van de andere kant af gezien
de laatste was deze vakantie
houtkachel voor onze privé-douche
oeen openlucht douche met heerlijk warm water gestookt op houtvuur
Wat een cadeau deze een na laatste nacht.
Vrijdag 12 oktober
We staan niet al te vroeg op en na een ontspannen ontbijt en koffie wandelen we om een uur of acht nog een stukje bij de camping tussen de rotsenbolders. Dan ontdekken we dat we niet alleen op de camping staan, nog zeker 2 plaatsen zijn bezet.
We zetten op de camping nog een keer koffie, we hebben geen haast om weg te komen.
dit is ook nog onze campingplaats
onze kampplaats opgeruimd voordat we een wandelingetje maken
het vogeltje dat steeds op de camping hipt en piept, hier tijdens de wandeling gefotografeerd. De Africa Pipit
enorme bolders
grote bolders als we uit ons kamp wegrijden
Rond half elf besluiten we om verder te rijden naar Rehoboth ruim 100 km. Omdat we zo hoog zitten dachten we nog behoorlijk om laag te gaan maar we blijven hoog een echte afdaling is er niet meer. Heel geleidelijk dalen we naar Rehoboth op 1600 meter.
Lopen nog even de Spar binnen en gaan naar onze laatste campingplaats: Camping Lake Oanob Resort, 7 km ten westen van Rehoboth: 23019’ 28” ZB, 17000’ 48” OL, hoogte 1640.
Het ligt aan een stuwmeertje het is dezelfde plek als acht jaar geleden toen we ook Rehoboth uitkozen als laatste plek voor Windhoek.
Mooie camping zeer goede faciliteiten en mooi uitzicht over het meer.
uitzicht van onze kampplaats
weer een prima plek
We eten in het restaurant, Geer een visje, Kees drie kleine biefstukjes van respectievelijk: eland, harte- beast en kudu. De eland was het meest uitgesproken qua smaak, alle drie donkerrood vlees.
White Browed Sparrow Weaver? Of een gewone mus?
Reacties
Een reactie posten