21 Sossusvlei, maandag 8 t/m woensdag 10 oktober

In 2010 zijn we ook in de Sossusvlei geweest.Toen hebben we er een mooie algemene inleiding over geschreven, die we nu herhalen:

Sesriem en Sossusvlei zijn wereldberoemd om de prachtige woestijnduinen en de valleien die ertussen liggen. De duinen en de valleien liggen in een park. Eerst rij je van Sesriem 60 km het park in langs de duinen op een asfaltweg (de enige in de verre omtrek, aangelegd om het grootte aantal 4x4 track’s tegen te gaan). Dan is er een parkeerplaats voor gewone auto’s, 5 km verder is een parkeerplaats voor 4x4 autos. En dan loop je vandaar de Sossusvlei - de bekendste – in. Of andere valleien die daar ook zijn.
Over de namen van de valleien:
Een aantal van die valleien kunnen worden bezocht, de meeste mensen nemen vooral de Sossusvlei.
Sossusvlei is Nama taal en betekent “ verzamelplaats van water”.
Deadvlei slaat op de grote dode kameeldoornbomen; doodgegaan door het zout.
!Naravlei slaat op de !Naraplanten die er groeien
Hiddenvlei spreekt voor zich.

Sossusvlei en omgeving

De woestijnduinen zijn in de eerste plaats afkomstig van sedimenten die door de Oranjerivier zijn afgezet, lang geleden.
De duinen die de vallei omsluiten zijn van verschillende soorten zand. De valleien zijn meestal droog, maar de duinen vullen ze niet op. Dat wordt gedeeltelijk verklaard doordat er een zeewind is enerzijds en er anderzijds sterke oostelijke bergwinden zijn. Die houden de duinen op hun plaats. Daarnaast valt er eens per 2 tot 7 jaar veel regen die dan de Tsauchab rivier enorm doet zwellen en veel zand meevoert. Het zand/ de duinen worden vanuit het zuidwesten gevoed en o.aa de Tsauchab rivier heeft de strijd tegen de duinen verloren en komt niet meer in de Atlantische Oceaan aan, maar stokt in de Sossusvlei ca 100 km van zee. De laatste keer heeft het veel geregend in Sesriem maar heeft het water de Sossusvlei niet gehaald, die is voor het laatst in 2001 vol geweest. Daarna moet terug worden gegaan naar 1986 toen door regen grote regenval alle valleien vol en ook die naar Sesriem voor een groot deel.
Daarna is er regen geweest in 1989, 1990, in 1997. De laatste paar jaar is er geen of nauwelijks regen gevallen. Maar dat verklaart niet alles, men weet het ook niet precies.
Een bijzonder verschijnsel is nog dat de Atlantische Oceaan ‘s morgens wolken en nevel naar binnen brengt (de Sossusvlei ligt ca 100 km van zee). Niet iedere dag, maar wel regelmatig. Dan lijkt het alsof het de gehele dag mistig blijft. Maar om 10 uur is het opgeklaard. Dit is erg belangrijk voor de plantengroei en de dieren die er zijn. Door de ochtendmist is er nog enig leven mogelijk.

Maandag 8 oktober

Van Naukluft naar Sesriem. Volgens het advies van Connie’s koffiebar nemen we de C14 richting Solitaire en daarna ca 12 km voor Solitaire via D1273 de C19. Langer, maar een minder slechte weg dan wat de borden vanaf Naukluft aangeven (D854). Het grootste deel is inderdaad goed te doen, het laatste deel is weer zeer langzaam rijden. Een mooie tocht door de natuur, eerst langs het Naukluft gebergte, daarna zie je in de vlakte van de Sossusvlei, de woestijnduinen al aankomen.

het eerste deel van de tocht: onweersflitsen, wolken en een beetje regen

we rijden langs het mooie Naukluftgebergte richting Solitaire

gelaagdheid van de bergen

het landschap van de Sossusvlei begint al na Solitaire

We drinken nog koffie in Agama Lodge, een mooie lodge en komen even bij van het hobbelen, voordat we het laatste stuk doen. Aangekomen in Sesriem hebben we een mooie campingplaats in het Sossus Oasis Camp (24⁰29’ 26” ZB, 15⁰48’ 26” OL, hoogte 770 meter) vlak buiten het park. We proberen of we nog twee nacht en dagen kunnen blijven omdat de camping die we besproken hebben – Little Sossus Lodge – een 80 km rijden is over de slechte weg, dat is zeker drie à vier uur per dag hobbelen. Geen ruimte, we proberen het bij de NWR camping in het park die toen we het thuis probeerden geheel vol zat. Nu hebben ze wel een overflow-plaats voor morgen en overmorgen. Daar zijn we zeer blij mee. En de volgende dag mogen we nog proberen of er nog een andere plaats is vrijgekomen: ook dat is zo, daardoor hebben we op plek 25 weer een mooi uitzicht (24⁰29’ 01” ZB, 15⁰47’ 56” OL, hoogte 770 meter).

Het is heet, te heet voor de camping. We besluiten een groot deel van de middag in de sjieke Sossus Lodge door te brengen. Mooi uitzicht op Oryxen en Impala’s en ook zeer belangrijk: het restaurant is gekoeld.

impala vanuit het restaurant van de Sossus Lodge waar we een deel van de maandagmiddag doorbrengen

de sjieke Sossus Lodge

ons uitzicht vanaf de camping 1^enacht in Sossus Oasis

zonsondergang

idem

Dinsdag 9 oktober

We rijden naar de parking, een 60 km vanaf de ingang van het park. Dan moet je nog over zandwegen verder naar de Sossusvlei. We hebben geen zin om de 4x4 te gebruiken en gaan mee met een grote groep in een open aanhanger getrokken door een tractor.

De ranger wijst ons de weg naar de Deadvlei die we graag voor de 2^ekeer willen bezoeken. Het is net zo mooi, alleen veel en veel drukker dan acht jaar geleden. We zullen dus ook geen wild zien deze keer. Het lukt ons toch om bijna alleen in de vallei te zijn en daarna in een vallei erachter. Het is weer een prachtig gezicht, zo weids en zo verlaten. 

we rijden het park in

in de Deadvlei

de Deadvlei

even op adem komen

wuivend gras

en een van de bloemsoorten die we zien

mooie dode bomen in de vallei

de laatste boom in de vallei

Met af en toe uitpuffen van de hitte lopen we door en we vinden de Sossusvlei. Onder een boom gezeten genieten we van een mooi vogeltje dat acacia bloemen zit te pikken. Het is de Cape Sparrow, zou de vertaling een soort mus zijn?

de Sossusvlei, we zitten onder een boom

de  Cape Sparrow houdt ons bezig, is waarschijnlijk een nest aan het maken

We besluiten terug te lopen naar de parking. We lopen flink om en komen weer ongeveer bij de parking van de Deadvlei uit. Verder lopend worden we door een ranger opgepikt, hij is van mening dat terug lopen bij deze hitte midden op de dag niet verantwoord is: “please step in, that ismuch better for you” en hij brengt ons met de jeep naar de parking. Zijn we wel blij mee, want het was wat optimistisch dat we het even zouden lopen op het heetst van de dag. De afstand was nog ruim 6 km door het zand. Wij hadden de helft in gedachten.

We rijden terug en onderweg zoeken we een boom om nog een boterham te eten.

Inmiddels is het flink gaan waaien en we zien de zandstorm over de vlakte razen.

we eten een boterham onder een acacia bij duin 45

het waait dat het rookt, het zand stuift op

Na een pauze met water en koffie in het restaurant bezoeken we het 2^edeel van de middag de Sesriem canyon. Mooie rotspartijen, je ziet het grint in het zandsteen. Er is al vele jaren geen regen meer in deze kloof.

de Sesriem Canyon

in de canyon

Terug en naar de camping bij een zeer oude omgevallen boom. Mooi uitzicht, mooie zonsondergang en veel weavernesten.

De 2^een 3^enacht kunnen we toch in Sesriem Campsite NWR binnen het park terecht; dezelfde camping als 8 jaar geleden

uitzicht vanaf de camping

Kees ontdekt weer een prachtig weaver nest

het nest van dichtbij

Black Throated Canary, weer een andere weaverbird dan de gele die we eerder zagen

Black Throated Canary 

zonsondergang in Sesriem Camp dinsdag 

woensdag 10 oktober

Om half vijf staan we op, vroeger dan ooit, omdat Geer de Duin 45 wil opklimmen. Bij de poort van het park moeten we nog tot 5 over half zes wachten. We zijn de 2^eauto. Als we het park inrijden, rijdt er een hele sliert achter ons. Niet iedereen gaat naar Duin 45, veel gaan ook gelijk door naar de Sossusvlei.

De klim is pittig, over de kam van de duin, maar valt niet tegen. Net als de zon opkomt is Geer boven. Mooi gezicht, maar niet veel mooier dan elders, zie bv. de foto die Kees maakte hieronder. Een tijdje zitten en kijken en dan naar beneden via de zijkant: snel dalen en diep in het zand wegzakken en dan over de hardere grond terug naar de auto.

Geer klimt Duin 45 op samen met vele anderen

de zonsopkomst van beneden af gezien; eigenlijk niet anders dan van bovenaf

She did it!!

We rijden naar de parkeerplaats en daar gaan we lopend naar de Hiddenvlei. We zijn vroeg, dus nog geen mensen. Als we de vlei zien liggen, gaan we niet rechtstreeks steil naar beneden, maar maken een ommetje om een duin heen zodat we er van de zuidkant in komen. Weer anders dan gisteren, nu vooral veel mooie zandpatronen in de rode duinen.

wandelen naar de Hiddenvlei

een duin waar we omheen wandelen naar de Hiddenvlei

naar de Hidden

Terug naar de auto en dan is het al flink warm. Veel meer anders dan naar het restaurant bij de camping gaan en daar zitten lezen en bloggen valt er niet te doen. Bij de tentauto is het veel en veel te heet.

In de loop van de middag verkassen we naar de gekoelde sjieke Sossus Lodge, net buiten de poort.

Als het koeler wordt borrelen en koken we bij de tent. Het valt op hoeveel drukker het is dan acht jaar geleden. Toen stonden we hier bijna alleen, nu is iedere plaats bezet. Er zijn veel lichten, maar toch nog genoeg duister om van de prachtige sterrenhemel te genieten. En als de zon weg is zien we ook weer het sikkeltje van de nieuwe maan.

Het eind van ons mooie verblijf in de Sossusvlei. De volgende morgen ontbijten we op ons gemak, we hoeven vandaag niet zo ver. Dat houdt in dat we dan alleen op de camping zijn, iedereen gaat hier vroeg weg om voor de hitte de valleien te bezoeken.

de zonsopgang een dag later: bewolkten dus veel minder goed zicht