17 Gweta, donderdag 27 en vrijdag 28 september

Donderdag 27 september

Van Kazungola even terug naar Kasane voor boodschappen en diesel. Het is een levendig gedoe rond het winkelcentrum. Veel mensen, winkelstalletjes, een muziek-toneelvoorstelling met enorme geluidsversterking.

Nog een kopje koffie op de camping en genieten van het mooie uitzicht op de Chobe rivier.

de Lodge bij Big Five, donderdagmorgen voor we weggaan

Uitzicht over de Chobe rivier

Dan vertrekken we om kwart voor tien voor de ruim 400 km naar Gweta, eest een eind naar het zuiden en dan naar het westen. Tot Nata de A33, een prima weg. Bij een veterinaire controle halen we het gasje tevoorschijn en Kees bakt de vleesblokje die we nog bij ons hebben: rauw vlees mag niet. We tanken in Nata en dan door naar Gweta over de A3. We zijn we al om een uur of half vier in Gweta. 

De gereserveerde camping midden in het dorp spreekt ons niet aan. We besluiten te proberen naar Jack’s camp te gaan, 37 km onverhard, er staat 1:11 u. voor op de kaart. Dat kamp ligt aan de rand van de zoutpan en dat lijkt ons wel wat. Na een uur rijden wordt onze twijfel over of we wel de goede richting op rijden bewaarheid: we zitten fout, komen voor een verlaten plaats; het lijkt of het een verlaten camping is en er heeft brand gewoed. De volgende dag leren we dat we het weggetje in ZW-richting hebben genomen en dat we in Planka zijn, een nog in gebruik zijnde buiten-gezondheidspost, nu gesloten vanwege de brand die er heerste. We waren daar ca 10 km van Jack’s camp verwijderd. We zien echter geen weg, alleen maar paden. We gaan terug en gaan naar de Baobab Planet lodge en camping, even buiten Gweta die we op weg naar Gweta al hadden gezien. Dat blijkt een goede zet te zijn: het is een prachtig kamp met professioneel opgezette en geleide activiteiten.

8300 de lange rechte weg, weer heel droog van Kasane naar Gweta via Nata

8304 verdwaald op zoek naar Jack’s Camp

Vrijdag 28 september: Safari naar de zoutpannen

Om zes uur vertrekken we met 3 Zwitsers en gids Vasco. Het wordt een prachtige, heel bijzondere tocht in de Kalahari. Heen 2 uur en terug idem over een afstand van 40 km: zeer hobbelig en veel takken die langs de auto schuren. African Massage noemt men dat hier.

We rijden eerst door de woestijn met bosjes. Overal nog akkers, later niet meer. Ook veel paarden en ezels (de laatste worden door de gids de Kalahari Ferrari genoemd) in het begin. We zien weer de prachtige Lilac Brested Roller en een zeer giftige boomslang. 

8321 het eerste deel van de tocht, er groeit gras en er zijn bomen (Kalahari Bushmans Silk Grasland). ......

8337 ….en er zijn nederzettingen met ook gecultiveerd land  

8317 de gids Vasco van onze safari naar de zoutpannen

8335 weer een mooie Lilac Brested Roller

Daarna door droog grasland (Kalahari Bushmans Silk Grasland). En dan wordt het nog kaler.

8343 dan wordt het steeds kaler

8372 en hier zien we de zoutpannen al

In Mauxae stoppen we een tijdje om de meerkatten te bekijken. Razendsnel graven ze tot 45 cm diep, ze ruiken dat er iets zit. We zien ook dat er een schorpioen heel snel verorbert. Ook wormen zien we verorberd worden. De meerkatten hebben geen water nodig, zij leven van het vocht dat uit hun prooi komt. Ze zijn 100% carnivoor daarom leven ze in minder droog gebied vaak samen met eekhoorns, zoals we in het Transfrontier park zagen. De meerkatten zijn gewend aan mensen geraakt door een bepaalde gids die ze steeds bezocht en heeft laten blijken ik doe je niets. We lopen ertussendoor en zij kijken af en toe op maar je bent geen gevaar voor hen dus gaat het zoeken naar voedsel gewoon door.

Óók wij krijgen hier naast de auto ons ontbijt.

8361 een leuk verblijf bij de half tamme meerkatten

8367 ontbijt

Dan nog twee km door rijden en dan zijn we in de echte zoutpannen. Wat een enorme vlakte!

8374 Op de Zoutpannen van de Maggadikgadi zoutpannen

We krijgen geologie les van Vasco over het land en de streek.

In Botswana  heb je 

-      de Makgobokgoba; betekent “nat” en is de Okavango delta

-      de Makgadikgadi, betekent “droog’ en dat zijn de zoutpannen.

Wij zijn in de Ntetwe pan. Vasco komt uit Matsalamkwe, dat is vlakbij de diamantmijnen. Het is ten ZW van Lekhuba eiland.

Miljoenen jaren geleden stroomden hier drie parallelle rivieren: de Okavango, de Linyanti,  Kwando en de Zambezi. Ten ZO van de Okavango gingen ze samen verder als de Protolimpopo, door Mozambique naar de Indische Oceaan.

Dan ontstaan er in het oosten omhooggeschoven platen waardoor het water van de rivieren niet verder kan. Er ontstaat een heel groot meer enkele duizenden vierkanten km van ca. 30 m. diep. Doordat het water niet meer weg kan en het hier droog en warm is verdampt het water en blijven de zouten achter. Zo zijn deze zout pannen ontstaan. 

Vervolgens, veel recenter, vormt zich in het noord-westen een zand rug waardoor deze zoutpannen geen nieuw rivierwater meer ontvangen en ze komen alleen vol te staan in het regen seizoen voor ca. vier maanden.

De Okavango rivier kan haar water niet meer afvoeren. De delta wordt echter niet zout omdat en ter hoogte van Maun over een lijn die van noord-oost naar zuid-west loopt van ca 100 km het water in het zand verdwijnt. Een soort ondergronds stelsel. Volgens onze gids de footprint is e.e.a. ook onder geologen nog een discussie punt wat er wanneer precies is gebeurd.

In het noordoosten gaat het land wijken als onderdeel van de riftvallei die door Afrika loopt. Hierdoor kunnen de Zambezi en de Lintanti afbuigen naar het oosten. De Linyanti  komt later bij de Zambezi en lopen samen naar de Indische Oceaan. 

In het regenseizoen komen veel dieren uit Zambia en Zimbabwe (m.n. zebra’s, antilopen en pelikanen) hier, omdat er hier veel calcium en andere mineralen in het voedsel zit. Op de zeer lange duur kan dat betekenen dat de zoutpannen grasland worden zoals nu aan de randen het geval is. Dit omdat de zebra’s veel zaden in hun uitwerpselen hebben.

Tot zover de geologie les.

8380 Geologie les op de zoutpannen

8385 rijden over de zoutpannen

Het is hier prachtig, zo weids, zo uitgestrekt. Het valt ons op dat het zout hier niet zo wit is als in Bolivia. Daar komt steeds een laagje bij en hier is dat niet meer het geval, het is hier gemengd met zand.

Op de terugweg zien we nog struisvogels met heel veel piepjonge kleintjes. 

8395 struisvogels op de terugweg

8391 een struisvogel met jongen (hier enkele van de vele)

8398 paarden met veulen

En we stoppen bij twee zeer oude Baobabs. Chapmans Baobab: drie aan elkaar die zijn omgevallen, net twee jaar geleden. Vasco wijst nog op een ingekerfd kruis dat Livingstone hier heeft aangebracht in de boom. De leeftijd van de bomen wordt op 1000 tot 3000 jaar geschat. En Greenes Baobab vernoemd naar de gebroeders Greenes, opweg naar de Victoria Falls in 1808.

04 Chapamans Baobab

8413 het teken van Livingstone

8426 Greenes Baobab

Terug in het kamp en de verdere dag brengen we relaxt door bij 38 graden in de schaduw van ons hutje op de campingplaats.

8431 de bar bij Planet Baobab

8434 onze campingplaats; schaduw midden op de dag

We informeren naar de mogelijkheid om langs de Makgadikgadi Pans te rijden: 49 km onverhard en zand, en dan in Ngwada te slapen (na de ferry) en de volgende dag door naar Maun te gaan. Volgens gids Vasco moet dat gaan en we krijgen zijn telefoonnummer voor als we vastlopen. We besluiten te pakken en de volgende dag op ons gemakje het te gaan proberen. Het zal anders uitpakken. (zie hfst 18)