09 Upington 2 en reis naar Windhoek woensdag 5 tot vrijdagmorgen 7 september

Woensdag 5 september

Vertrekken om 7 uur na koffie in restaurant en komen na voorspoedige rit om ca 10 uur bij het hotel RiverCityInn te Upington aan.

Naar Airport en daar koffie en lezen tot 12 uur, dan terug naar hotel met taxi.

Rust tot 15 uur.

Wandeling naar het centrum dat de dame van het toeristenbureau als een van de te bezoeken punten aangaf: daar zouden restaurants zijn en een modern winkelcentrum.

De wandeling erheen gaat langs de weg waar we Upington ook hebben verlaten en weer binnengekomen zijn: over de brug over de ongebruikte spoorlijn. Industriegebied, veel auto’s. Goed om een eindje te lopen. Om dan bij het winkelcentrum te komen lopen we een weg parallel aan de grote Nelson Mandela weg. Huizen voor de rijke bevolking, die daar kennelijk alleen kan leven achter grote hekken met héél, héél veel blaffende grote en kleine honden. Niet leuk. Is deze niet zo interessante wandeling de moeite waard? Wel om te weten hoe Upington in elkaar zit en dat er dus echt helemaal niets te beleven valt. We komen uiteindelijk bij het beloofde moderne winkelcentrum. Het ligt in een kale vlakte, omgeven door autowegen waar grote vrachtwagens overheen denderen.

De mall zelf is modern en verzorgd, de winkels zijn uiterst oninteressant, vooral veel kledingwinkels met niet echt moderne kleren. We vinden geen leuke restaurants, waren toch al niet van plan om in een zo afgelegen wijk te gaan eten waardoor je met taxi terug moet naar het hotel. Wel lekkere koffie en dan wandelen we weer terug.

We eten in hetzelfde restaurant waar we vorige week aten. Het ligt verstopt, hadden het nooit op eigen kracht gevonden en zijn blij dat Kees vorige week een blanke dame aansprak om te vragen of er ook ene café bestaat waar je koffie kunt drinken. (we hadden toen al ruim 1,5 uur rondgelopen in het centrum van Upington dat vooral bestaat uit supermarkten, outlets en discount shops).

Donderdag 6 september

Het is baaie koud en bewolkt, later regen. We lassen de wandeling naar de overkant van de Oranjerivier af als we 10 minuten onderweg zijn en brengen de dag door in diverse café’s, Kees werkend aan het laden van de blog en Geer tot na de middag voor zich uit starend want die is niet lekker, waarschijnlijk iets fout gegeten gisteravond.

Om zes uur gaan we naar het hotel terug en laden onze rugzakken op om naar de Intercape bushalte te gaan voor de bus naar Windhoek die nacht. De officiële tijden zijn: vertrekken om 19.30 en aankomst vrijdag om 8.45 vrijdagochtend. We waren een goede bus gewend van Kaapstad naar Upington en dus hebben we wel wat, maar niet veel warme kleren bij ons. Maar nu is de bus wel goed, maar er is geen verwarming, dus we bevriezen bijna, het is 8 graden. Het vertrek is een uur later vanwege overstappen van mensen uit een andere bus. Later is er ietsje verwarming. Na 1,5 uur rijden zijn we bij de grens van Namibië. De Zuid-Afrikaanse kant gaat goed en snel voor wat betreft de paspoorten, maar niet voor de douane. Als iedereen weer in de bus zit, worden we allemaal gelast er weer uit te gaan en alle bagage wordt uitgeladen. Iedere passagier moet z’n bagage openen en alles wordt gecontroleerd, dames aan de ene kant, heren aan de andere. Gemopper alom: wat een onzin, etc. Behalve de chauffeurs, die zijn gewend de bagage bij de grens in en uit te laden. Geer profiteert van dit oponthoud door haar jas uit de rugzak te halen. Drie uur bij elkaar duurt het voordat we de grens over zijn.

Onderweg zijn er twee stops van een kwartiertje voor een warme kop koffie of thee.

Als het licht wordt zien we dat we door de eindeloze woestijn, vlak, valk. En af en toe een heuveltje. Later ook bergen, maar daar zijn geen foto’s van.

De laatste stop is bij Rehoboth, dan nog een anderhalf uur

Pas om elf uur in de ochtend komen we in Windhoek aan, verder geen probleem want we hebben in Windhoek voldoende tijd.

Met de taxi naar het guesthouse Tamboti waar we acht jaar geleden met Saskia waren.