08 Kgalagadi Transfrontier Park zaterdag 1 t/m dinsdag 4 september

Zaterdag 1 september, de reis naar het park

Goed ontbijt in het hotel in Upington, alles is ingepakt op de kamer, we doen nog wat boodschappen bij de Spar op de hoek en worden naar het vliegveld gebracht om de auto te huren. Alles verloopt naar wens, we moeten nog tot 12 uur wachten tot we de auto kunnen meenemen en drinken in een behoorlijk sjieke buitenwachtkamer koffie en lezen over de San people in een vitrine.

Rijden naar het hotel terug (10 min) en laden alles in de auto.

De tocht naar Kgalagadi Lodge is 253 km, we rijden rustig en zijn rond vier uur bij de lodge. Onderweg zien we de droogte van de woestijn.

Eerst alles vlak, later komen er wat heuveltjes en nog later wat houterige bomen. Wel een mooie toch met verbazing over de droogte. Langs de weg later geiten en schapen. En de weaverbirds volop, ook in die kolossaal grote nesten.

bomen met weaverbirds

weaverbirds

weaverbirds

Zoutvelden onderweg

We komen aan bij de lodge, heel mooie self catering lodge met alles erop en eraan. Het is 5 km vanaf de ingang van het park.

We gaan nog even naar de ingang van het Transfrontier Park voor informatie en ons in te schrijven voor 2 game drives de volgende twee dagen.

Het programma wordt (zie verderop):

-      Zondag 2 september: zelf een rondje rijden en eind van de middag een gamedrive naar de Mata Mata kant van het park

-      Maandag 3 september: ochtend drive, daarna naar huisje en vanaf 3 uur nog een eigen tocht naar de Mata Mata kant

-      Dinsdag 4 september: vroege tocht van 7.30 tot 15.30 naar de Nossob kant.

Algemeen over Kgalagadi Transfrontier Park

Het is een samenwerking tussen Namibië en Botswana. Het park is zo groot als heel Nederland en je kunt er dus maar een klein stukje van zien.

Je komt vanuit Zuid-Afrika (Upington) aan de zuidkant van het park binnen. Laat je banden wat leeglopen voor de gravel- en zandwegen.

Als je 5 km het park in bent gereden kun je twee kanten op, als een vork. Linksaf ga je richting Mata Mata, de grens met Namibië, door de bedding van de Auob rivier. Rechtsaf ga je richting Grootrivier, Botswana door de bedding van de Nossob rivier.

De rivieren zijn bijna altijd droog. De Auob rivier staat 3 keer per 10 jaar vol, de Nossob rivier 3 keer per eeuw (het laatst in 1960).

Er zijn slechts 440 leeuwen in het park, dat is ongeveer 10x zo weinig als in het Krüger park. Omdat het zo droog is zijn waardoor er relatief weinig springbokken zijn, kunnen er slechts weinig leeuwen zijn. Voor groot wild moet je dus niet in dit park zijn. Vooral veel Oryxen en steenbokken en veel vogels.

We gaan nog naar de winkel bij de Kgalagadi lodge en koken een potje met lamsvlees.

Zondag 2 september

-     Zondag 2 september

Om acht uur rijden we door de poort van het park in en laten, op advies van de park info mensen onze banden van 2.2 naar 1,6 leeglopende, voor betere grip op het gravel en zand. We rijden vandaag de kleine driehoek (85km). Eerst rijd je 5 km noordwaarts en dan ben je bij Tweerivieren. Daar gaan we linksaf richting Mata Mata. Er zijn onderweg verschillende waterplaatsen. Echter die zijn overal kurkdroog en dieren zie je niet persé daar zal blijken. Eigenlijk zijn overal lege vlaktes waar beesten kunnen zitten. De weg gaat door de rivierbedding, dat kun je goed zien. Langs de kanten heuvels. We stoppen o.a. bij Hoemoed, langs de weg en bij uitzichtpunten. Gaan rechtsaf bij Auchterlonie, door woestijnduinen, bij Kij Kij naar rechts, Rooiputs naar weet terug bij Samenvloeiing.

We zien nesten weaverbirds, roofvogels, oryxen, gnoe/wildebeast, eekhoorns en meerkatjes (van de gids hoorden we later dat de eekhoorns en meerkatten vaak dezelfde tunnels gebruiken en praktisch bij elkaar wonen), springbok, steenbok, struisvogels en jakhals. Vooral Kij Kij vinden we leuk: daar zijn springbokken en Oryxen samen en er komt een jakhals drinken. Later zullen we dat vaker zien, nu voor het eerst en we raken niet uitgekeken.

de eerste Oryxen

de eerste Oryxen

de eerste struisvogel

bijzondere bomen 

White Stork of Black Winged Stilt (lijkt op Pied Avocet)

een kudde gnoes/ wildbeest

eekhoorn

meerkatten

Bij Auchterlonie is een picknickplaats waar je een beetje kunt wandelen. In  het droge landschap toch nog bloemen

bij waterplaats Kij Kij oryxen en springbokken

 oryxen en springbokken

oryxen bijKij Kij KIj 

een jakhals gaat bij Kij Kij drinken; het is de Black Backed Jackal

De rivierbedding is vrij breed. Het lijkt erop dat als de rivier zich vult het dan ook een woeste stroom is. De bomen langs de zijkanten zijn heel grillige qua vorm. Je ziet bomen die voor de helft leven en voor de andere helft volledig dood zijn. Of een tak doet het nog en de rest van de vroegere boom ligt op de grond. Het geheel geeft regelmatig spannende plaatjes. Het midden van de droge rivier is meestal leeg. We horen later van de gids dat alhoewel de boom klein lijkt die vaak 300 à 400 jaar oud zijn.

de rivierbedding bij zonsondergang, onze 2^e dag, vlak voordat we te laat bij het hek komen.  

Grijs door het stof  

Sunsetdrive: Kudu, vos, uil, Marshall en Tawn eagle, boskatten.

Met name de vogels maken indruk op deze tocht.

En los van de prachtige tocht maakt de temperatuur ook indruk: koud, koud, koud. We hebben bepaald niet genoeg kleren bij ons. 

Steenbokje; vrouwtje geen hoorns

 Eagle

Zonsondergang

Maandag 3 september

Even voor half zeven zijn we aan de poort van het park voor de morning drive. We hebben alle warmere kleren die we hebben aangetrokken (zeven lagen), de ervaring van gisteravond in gedachten. Het is -1 graad als wegrijden. We wachten 20 minuten op een groep Vlamingen die deze tour ook doet. In de open auto zijn gelukkig ook nog dekens.

Al in het begin zien we de Marshall Eagle en TawnyEagle.

We leren verder van de gids 

-      dat de mannetjes van het Hartebeest en de Springbok hun territorium bewaken. Naast dat je groepen vrouwtjes ziet (waar ook wel mannetjes bij zijn??) bewaakt hij het gebied. Dit mannetje heeft recht op water èn recht op de vrouwtjes. Anderen (mannetjes en vrouwtjes) mogen er alleen in om water op te zoeken.

-      Springbok: iedere 6 mnd een jong het jong blijft ca 3 maanden bij de moeder die daarna weer loops wordt, vertelt de gids. Dat jong is ook na 9 mnd alweer volwassen en kan jongen krijgen. Dus voldoende voer voor leeuwen? Springbokken worden plm. 8 à 10 jaar oud                                                                                     

kudde springbokken

Weaver birds nest

Tawny eagle (jong?)

Gnoes

Gnoe

Na de drive gaan we naar ons huisje: douchen om wam te worden en verder lekker buiten zitten. Op het terrein komen twee vrouwtjes koedoes ons vermaken.

 ons huisje in de Kgalagadi lodge 

Ingezoomed op het teraas bij het huisje waar Kees zit te bloggen

vrouwtjes kudu bij ons huisje

Geer maakt nog een wandelingetje en dan gaan we om drie uur weer het park in, checken de banden en rijden richting Mata Mata. Weer een prachtige tocht. Met aan het eind de mooiste vogels. Zo mooi dat we nèt voor zeven uur bij de uitgang van het park komen. Met in ons hoofd dat dan het park dicht gaat. Het blijkt al half zeven te zijn. Er moet speciaal iemand komen om het hek open te doen.

bij een uitkijkpunt een groep gnoes; hier zie je ook de typische rivierbedding.

gnoe met mooie strepen 

Kori Busterd

groot weaverbird nest in de verte

groot weaverbird nest van dichtebij

Lilac Brested Roller

Red Crested Korhaan

Dinsdag 4 september

Om 8 uur rijden we het park in, richting Nossob, langs de Botswana grens.

Een paar Onyxen in het begin.

Hartebeest en grijze vogel bij Leeuwedril. Meerkatten.

Bij Rooiputs: struisvogels, een koppel met drie jongen, springbokken en gnoes, nogmaals struisvogels

Daarna 3 oryxen op de kam van de heuvel

Bij Kij Kij 2 oryxen en een springbok

Roofvogel groot en klein. En de topper is een uil, die we op aanwijzing van andere bezoekers.

Uiteindelijk vinden bij Gunang de mooiste kudde oryxen. 

We keren 10 min vanaf Gunang, dan hebben we 90 km gereden.

hartebeest

Struisvogel

Struisvogels

een uil die moeilijk te spotten is

Oryxen op de heuvel

Oryxen bij de drnkplats

6813 welke Eagle?

_{Jakhals bij onze lunchplek}

We lunchen uiteindelijk in de Melkvlei waar een black back Jackhals regelmatig komt kijken of er iets gevallen is. En dan rijden we terug. Om ongeveer 3 uur rijden we uit de poort. Verder bij het huisje gebleven en ons klaargemaakt voor de tocht van de volgende dag.

Het bezoek aan Kgalagadi is ons zeer goed bevallen.